De grote paradox van waarden en normen

De paradox van onze tijd in de geschiedenis is dat
we hoger bouwen maar kleiner zijn van karakter
bredere snelwegen maken terwijl onze gezichtspunten versmallen
dat we meer uitgeven terwijl we minder te bieden hebben
dat we meer kopen maar er minder van genieten
dat we grotere huizen hebben met kleinere gezinnen
dat we meer gemakken hebben en minder tijd
dat we een hoger opleidingsniveau hebben maar minder gezond verstand
dat we meer kennis hebben maar minder beoordelingsvermogen
meer experts en minder oplossingen
meer medicijnen en minder welbevinden
we hebben onze bezittingen vermenigvuldigd maar onze waarden verminderd.
We praten teveel, vrijen te weinig, haten te vaak.
We hebben geleerd hoe een leefomgeving te maken, maar niet hoe te leven;
We hebben jaren toegevoegd aan ons leven, maar geen leven aan onze jaren
We zijn helemaal naar de maan en terug geweest,
Maar hebben moeite met oversteken van de straat om kennis te maken met onze nieuwe buren,
De buitenwereld is veroverd, maar de binnenwereld niet;
De lucht is schoongemaakt, de ziel vervuild;
Het atoom is gespleten, maar ons vooroordeel niet.
We hebben hogere salarissen maar lagere moraal
We zijn in kwantiteit enorm gegroeid, in kwaliteit gekrompen.
Dit zijn de tijden van lange mensen met korte karakters;
Overlopende winsten en lege relaties
Dit zijn de tijden van vrede op wereldniveau en binnenshuis een staat van oorlog
Meer ontspanning en minder plezier
Meer soorten eten en minder voeding
Dit zijn de tijden van dubbele inkomens, maar meer echtscheiding
Van originelere huizen, maar gebroken binnenwerelden
Het is een tijd van veel in de etalage maar weinig in de voorraadkast
Een tijd waarin de technologie deze brief aan jou kan brengen, en een tijd
Waarin je kunt kiezen om
Òf deze boodschap door te geven en daarmee een nieuw gezichtspunt te creeëren,
Òf gewoon op de 'delete'-knop te drukken. *

* Bron